Mapa Srbije

Bista Srbija, Đorđe Jovanović obrada

Neverovatna MAPA SRBIJE, u očima je mojim…

Na njoj tanjiraste krune crnih borova, gusta stabla bukve, izdržljivi gorostasni platani, šume pančićeve omorike, hrasta lužnjaka, redovi topole, na tresavi breze, žalosne vrbe, koje se Bogu mole.

Na njoj polja čuvarkuće, majčine dušice, đurđevka, lincure i srpske ramonde, tim lekovitim travkama išarane livade, prostrani pašnjaci i na njima stari čobani, njini verni šarplaninci, stada ovaca, lukavi vukovi i zbog toga nervozni lovci.

Na njoj kameni mostovi, ogromni prerasti, izuvijane klisure, izdubljeni kanjoni, glatke i klizave stene, lišajevi i mahovine, napušteni rudnici, hladne pećine, makadamski putevi, rimska naselja, razni viminacijumi i lepenski lirovi, oni pronađeni i oni neiskopani.

Na njoj bistre a studene vode, gorske oči, veštačka jezera, dignute brane, ubrzani virovi, razna vrela, kazani i tesnaci, obrušeni vodopadi, bare, potoci, rečice, kanali i rukavci, ostavljene valjarice i napuštene vodenice, prelepe dunavske tvrđave i hrabri splavari.

Na njoj orlovi suri i orlovi belorepani, retki bradani, beloglavi supovi, sivi sokolovi, brdska krda konja, snažni medvedi, divlje guske, mačke i svinje, ritski i jeleni lopatari, beli zečevi i crni tetrebi, lukave lije i siktave zmije, krhke srne i poletni vrabci, sitni mravi i pčele radilice, pastrmke potočare, čaplje kašikare, oprezne vidre, trpljivi ribolovci, kamperi i roštiljari.

Na njoj svete gore, zadužbine stare, manastiri slavni, crkve uzvišene, isposnice bogomolje, bedemi, kule i mostovi, portali, bifore i trifore, priprate, brodovi i apside, konaci, trpezarije i pomoćne zgrade, u njima monasi, duhovnici i sve brojniji vernici.

Na njoj razbacana planinska sela, zaseoci i krivudavi sokaci, drvenom šindrom pokrivene kuće, u njima stare bake, njihove slatke štrudle orahovnjače i makovnjače, salčići i vanilice, slani sirevi i kačkavalji, rastanjeni propeći, od domaćih jaja požutele proje, masne gibanice, ljute dekine papričice i pršute, pušnice stare.

Na njoj brojni gradovi, vazdušne banje, šarganske osmice, srednjovekovne kule i dvorovi, legendarne im priče i toponimi, trubači i njihove trube, zakićene cvetom snajke, domaćini sa zdravicom dočekušom, sa zdravicom razgovorušom, sa zdravicom kumovskom.

Na njoj evo i mene, posmatram je, rečima obuhvatam je, mapu svoju tako crtam, živu mapu moje vaseljene.


©M.S.Marstoj


Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on Twitter0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this page

Noch keine Kommentare bis jetzt

Ostavite komentar